Jak rozmawiać z dzieckiem po przegranych zawodach?

Zawody się skończyły. Dziecko spadło z równoważni albo zajęło miejsce, o którym nie marzyło. Wsiadacie do samochodu. Zapinasz pas, włączasz silnik i… właśnie zaczyna się najważniejsze 30 minut całego dnia. Ważniejsze niż sam występ.

Brzmi przesadnie? Z perspektywy trenera powiem Ci, że nie. To, co dziecko usłyszy (albo poczuje) w drodze powrotnej, zostaje z nim dłużej niż wynik z protokołu.

Dlaczego to takie ważne

Po zawodach dziecko jest emocjonalnie „otwarte”. Zmęczone, rozczarowane, czasem zawstydzone. W takim stanie każde zdanie wchodzi głębiej. Jedno „no, mogłaś się bardziej postarać” potrafi przykryć sto wcześniejszych pochwał.

A najtrudniejsze jest to, że rodzice zwykle chcą dobrze. Chcemy pocieszyć, pomóc, wyjaśnić, co poszło nie tak. Tylko że to nie jest moment na analizę.

Czego unikać w drodze powrotnej

• Analizy technicznej. „Za wcześnie odbiłaś się w przerzucie”. Od tego jest trener i zrobi to na treningu, kiedy dziecko będzie gotowe słuchać.
• Porównań. „A Zosia z twojej grupy zrobiła to czysto”. Tego dziecko na pewno nie potrzebuje.

A co, kiedy dziecko samo zacznie temat?

Tu zaczyna się prawdziwa sztuka. Jak zareagować na „jestem beznadziejna”? Kiedy przejść od emocji do wniosków? Jakich słów użyć, żeby dziecko następnego dnia chciało wrócić na salę? Rozpisałem to w e-booku jako złotą formułę rozmowy po zawodach.

E-book Patryka Krosowskiego

Kompas świadomego rodzica

Rozdział „Droga powrotna w samochodzie” to gotowa formuła rozmowy po zawodach, wygranych i przegranych. Konkretne zdania, które możesz powiedzieć już w najbliższy weekend.

Kup e-book za 49 zł

PDF, 34 strony. Wpływy trafiają na konto Fundacji Klub Sportowy Olympic Gymnastics Częstochowa.